-     استاندارد حسابداري شماره 11: «يك قلم دارایي ثابت مشهود كه حائز شناخت به عنوان يك دارایي باشد، به هنگام شناخت اوليه بايد به بهاي تمام شده اندازه گيري شود».

-     استاندارد حسابداري شماره 15: «سرمايه گذاري‌هايي كه تحت عنوان دارايي غيرجاري طبقه‌بندي مي‌شود بايد در ترازنامه به روشهاي زير منعكس شود:

الف – بهاي تمام شده پس از كسر هرگونه ذخيره كاهش دائمي در ارزش

ب- مبلغ تجديد ارزيابي به عنوان يك نحوه عمل مجاز جايگزين».

-          استاندارد حسابداري شماره 17 : «يك دارايي نامشهود به هنگام شناخت اوليه بايد به بهاي تمام شده اندازه‌گيري شود».

نمونه هاي فوق چند مورد الزام استفاده از روش ارزش‌گذاري بر مبناي بهاي تمام شده تاريخي در ثبت و گزارش اقلام مي‌باشد. اما چرا با اينكه بهاي تمام شده تاريخي با گذشت زمان و تغيير در قيمت‌ها ويژگي مربوط بودن گزارش‌هاي مالي را زير سؤال مي‌برد باز هم به عنوان مبناي ثبت و گزارش در صورتهاي مالي قرار مي‌گيرد؟

پاسخ اين پرسش احتمالاً در رابطه معكوس بين ويژگي‌هاي كيفي قابليت اتكا و جنبه مربوط بودن صورت‌هاي مالي نهفته است. قابليت اثبات و رعايت بي طرفي و عينيت در اندازه‌گيري‌هاي حسابداري كيفيت قابل اتكا بودن اطلاعات منعكس در صورت‌هاي مالي را بالا مي‌برد هر چند قابليت اثبات و تأييد ممكن است در كليه اندازه‌گيري‌هاي حسابداري دست نيافتني باشد، (نظير قابليت اثبات ارزش متعارف در مبادله يك قطعه زمين با سهام يك واحد تجاري جديدالتأسيس) همچنين برآوردهاي اجتناب ناپذير در زمينه هاي مختلف نظير عمر مفيد ماشين‌آلات، ارزش خالص بازيافتني موجودي‌ها و قابليت وصول حساب‌هاي دريافتني باعث شده تا گزارشات مالي از حالت كاملاً واقعي خارج شوند. مربوط بودن نيز يكي از ويژگي‌هاي كيفي و اساسي اطلاعات حسابداري است. ارائه اطلاعات مربوط تصميم‌گيرندگان را در اخذ تصميمات منطقي ياري مي‌دهد. اما تعيين اينكه چه اطلاعاتي مربوط است و چه اطلاعاتي نامربوط، كار ساده‌اي نيست به عنوان مثال با آنكه ترازنامه و صورت سود و زيان مبتني بر قيمت‌هاي تاريخي ممكن است نشانگر ادامه فعاليت يك مؤسسه  تا سال‌هاي زيادي باشد اما واقعيت ممكن است از ورشكستگي مؤسسه در آينده بسيار نزديك حكايت كند، در حاليكه حسابداران و حسابرسان ممكن است ادعا كنند كه اطلاعات مربوط به ورشكستگي احتمالي مؤسسه را مي‌تواند از يادداشت‌هاي ضميمه صورت‌هاي مالي تفسير و ورشكستگي مؤسسه را پيش‌بيني كرد.

«جون سون» در كتاب خود به اين مطلب اشاره مي كند كه همواره با پيشرفت تكنولوژي ظرفيت مازاد شركت‌ها افزايش مي‌يابد.  در نتيجه نياز به كوچك كردن شركت موجب ادغام با شركت‌هاي ديگر ، سازماندهي مجدد شركت، اخراج كاركنان يا ورشكستگي مي‌گردد. اين رويدادها موجب مي شود كارايي صورت‌هاي مالي مبتني بر قيمت تاريخي زيرسؤال برده شود. علاوه بر اين با افزايش فشار بر شركت‌ها براي رعايت ملاحظات زيست محيطي و اجتماعي بسياري از شركت‌ها با مسئوليت‌هاي جدي آتي روبرو هستند، براي مثال هزينه بازسازي محل فعاليت، مفهوم تطابق هزينه‌ها با درآمد را به شدت تحت فشار قرار مي‌دهد. البته راهي كه حسابداران و حسابرسان مي‌توانند خود را در مقابل اين فشارها حفظ كنند استفاده از روش حسابداري پرسپكتيوسنجشي مي‌باشد كه براساس آن ارزش‌هاي جاري بيشتر در صورت هاي مالي منعكس مي‌گردد و بدين ترتيب مي‌توانند ادعا كنند كه صورتهاي مالي تغيير در ارزش‌ها كه موجب ورشكستگي، ادغام، كاهش اندازه شركت، مسئوليت‌هاي زيست محيطي و غيره گرديدند را توانستند پيش بيني نمايند.

استفاده از روش بهاي تمام شده تاريخي تعديل شده به واسطه تغيير قيمت‌ها نيز اگرچه در ظاهر مي‌تواند مبلغ اقلام را به روز نمايد ولي عملاً شاخص قيمت نمي‌تواند معيار مناسبي در همه موارد براي تعديل بهاي تمام شده باشد و چه بسا موجب گمراهي بيشتر استفاده كنندگان از صورت‌هاي مالي نيز گردد. اما در سال‌هاي اخير تدوين‌كنندگان استانداردهاي حسابداري به جنبه مربوط بودن صورت‌هاي مالي بيشتر توجه كرده‌اند و در مواردي نيز ارزش جاري را بر بهاي تمام شده تاريخي ارجح دانسته‌اند. در موارد زيادي كه از مدت‌ها پيش مورد استفاده قرار گرفته، روش پرسپكتيوسنجشي فقط به طور ناقص مورد توجه قرار گرفته است. از جمله اين موارد مي توان روش كمترين قيمت تمام شده يا قيمت بازار و بدهي‌هاي درازمدت را نام برد، بدين ترتيب در روش اقل بهاي تمام شده يا قيمت بازار هنگام كاهش قيمت بازار دارایي‌ها و منظور نمودن اين كاهش در دفاتر حسابداري، افزايش مجدد ارزش‌ دارایي در دفاتر منظور نمي‌گردد، همچنين ارزش فعلي بدهي‌هاي بلندمدت براساس تغيير در نرخ بهره تعديل نمي‌گردد. همچنين براساس FASB115 اوراق بهادار معاملاتي و اوراق بهادار آماده براي فروش را مي‌توان در هر دوره با توجه به ارزش بازار آنها در حساب‌ها منعكس كرد.

همانطور كه ذكر شد تهيه صورت‌هاي مالي كاملاً مربوط و قابل اتكا ناممكن است در نتيجه جنبه‌هاي مربوط بودن و قابل اتكا بودن صورت‌هاي مالي با يكديگر مبادله شدند كه حسابداري براساس روش قيمت‌هاي تاريخي را مي‌توان به عنوان يكي از اين مبادلات تلقي كرد. از آنجا كه تهيه يك مجموعه كامل از صورت‌هاي مالي براساس ارزش فعلي كه به اندازه كافي قابل اتكا باشند امكان پذير نيست بايد انتظار داشته باشيم كه حسابداري براساس قيمت‌هاي تاريخي تا آينده‌اي طولاني با ما همراه باشد هرچند گرايش بيشتري به ارائه اطلاعات براساس ارزش فعلي صورت پذيرفته است.

منابع:

-          مام بيگي ، محسن، اسکات، ویلیام آز، مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی، 1382 .

-          كميته فني سازمان حسابرسي، استانداردهای حسابداری، انتشارات سازمان حسابرسی، 1383 .

-          عزیز عالی ور، صورت های مالی اساسی، انتشارات سازمان حسابرسی، چاپ یازدهم 1382.

برگرفته ار سایت بیلان

دوستان این مقاله در دو بخش تقدیم حضورتان می گردد

بخش اول:این بخش تحولات حسابداری تا عصر رنسانس را شامل می شود

"حسابداری با تمدن بشر همزاد است و به اندازه آن قدمت دارد. تاریخ نخستین مدارک کشف شده حسابداری به ۳۶۰۰ سال قبل از میلاد بر می گردد و همواره همراه با سایر دانشها ودر پاسخ به نیازهای فزاینده بشری رشد و تکامل یافته وبه صورت ابزاری کارآمد درخدمت پیشرفت وتوسعه اقتصادی– اجتماعی جوامع مختلف قرارگرفته و به زبان تجارت تبدیل گردیده است.

در فرایند پیشرفت و توسعه تمدن ها در سطح جهان, تحولاتی بنیادی رخ داد که سبب پیشرفت دانش حسابداری شد از جمله می توان به تحولات دوران باستان, رنسانس, انقلاب صنعتی و تشکیل بازار سرمایه و شرکت های سهامی و تحولات دیگر اشاره کرد. در این مقاله سعی گردیده با نگاهی گذرا، مراحل تحول تاریخی حسابداری در دوره های فوق الاشاره بررسی گردد.

پیشینه حسابداری در ایران نیز به نخستین تمدنهای شکل گرفته در این سرزمین بر میگردد, مدارک حسابداری بدست آمده با ۲۵ قرن قدمت گواه بر پیشرفت این دانش در ایران باستان دارد.در طول تاریخ روشهای حسابداری متنوع و متعددی برای اداره امور حکومتی و انجام دادن فعالیتهای اقتصادی ابداع شد. به طور مثال در یکی از لوح های بدست آمده از کاخ تخت جمشید, رسید پرداخت دستمزد به کارگرانی که تخت جمشید را می ساختند بدست آمده که در آن نام کارگران, مدت کار آنان, تاریخ و مبلغ پرداختی به آنان ثبت گردیده است

در ایران نظامهای حسابداری جدید که در حال حاضر مورد استفاده است حدود ۳۵ سال پیش مورد پذیرش قرار گرفت. سیستم های حسابداری جدید توسط شرکت های خارجی که دارای دفتر یا نمایندگی بودند استفاده شد و برخی از بانکها و شرکت های ایرانی مثل شرکت نفت نیز سیستم جدید را مورد استفاده قرار دادند. زمان اولین مشارکت فعال ایرانیان در حرفه حسابداری به سال ۱۹۳۶ میلادی بر می گردد که طی آن ۱۲نفر از حسابداران با بورسیه بانک ملی جهت آموزش حسابداری خبره به انگلستان اعزام شدند.

رنسانس ، تجارت و حسابداری

از دوران باستان تا اواخرقرون وسطی تغییری اساسی درجهت تبدیل حسابداری به یک سیستم جامع صورت نگرفت, از اوایل قرن ۱۳، جمهوریهای کوچکی خارج از سلطه پادشاهان وخوانین فئودال در ایتالیای کنونی شکل گرفت که فضای سیاسی- اقتصادی مناسبی را برای رشد تجارت فراهم آورد وبا رونق دادوستد،پول در مبادلات تجاری رواج یافت.

از اواخر قرن ۱۱ تا اواخر قرن ۱۳ میلادی مبادلات بازرگانی بین تجار اروپا و کشورهای شرقی گسترش یافت, همزمان با توسعه تجارت و انباشت ثروت، فعالیت بنگاههاو شیوه های مشارکتی انجام کار رفته رفته جای تجارت انفرادی را گرفت واین امکان فراهم آمد تا شرکتها به عنوان شخصیتی مستقل از مالکان آنها به رسمیت شناخته شوند. رابطه ای که در میان اعضای یک بنگاه پدید آمد نیز به نوبه خود تاثیری مهم در توسعه حسابداری بر جای گذاشت و به علت ایجاد رابطه مباشرت و مالکیت نیاز به حسابرسی و بحث استفاده از آن طرح شد

کنترل داخلی    

هر سیستم یا مجموعه ای از کنترل ها اعم از مالی و غیر مالی که برای دستیابی به اطمینانی منطقی از تحقق موارد زیر بر قرار می شود:

1- اثر بخش و کارآمد بودن عملیات

2- قابل اتکا بودن اطلاعات مالی و گزارشگری آن

3- رعایت قوانین و مقررات

دلائل استفاده از سیستم کنترل داخلی

1- واحد های اقتصادی هم از لحاظ اندازه و هم از لحاظ پیچیدگی فعالیت چنان رشد میکنند که کنترل مستقیم و انفرادی آنها نا ممکن میشود. از این رو کنترل های داخلی برای اعمال مدیریت و سرپرستی در راستای برنامه های استراتژیک ضروری است .

2- واحد های اقتصادی دارای الزامات قانونی میباشند که باید به آنها عمل شود . از این رو باید کنترل های داخلی لازم را برای شناسایی و کنترل میزان رعایت این گونه الزامات قانونی برقرار نمایند .

عناصر تشکیل دهنده کنترل داخلی

1- بررسی موثر و کارآمد توسط مدیریت غیر اجرایی

2- وجود سیستم کنترل مدیریتی شامل تعیین و تدوین هدف ها و برنامه ها – نظارت و سرپرستی یا کنترل مسائل مالی و همچنین اقدامات پیشگیرانه و اصلاحی

3- وجود سیستم ها و روشهای کنترل مالی و عملیاتی شامل محافظت از دارایی ها – تفکیک وظایف – روش های صدور مجوز و تصویب و سیستم های اطلاعاتی

4- وجود یک واحد حسابرسی داخلی که طبق اصول و استاندارد های حسابرسی داخلی فعالیت کند

هدفهای کنترل داخلی و حسابرسی داخلی

سیستم کنترل داخلی به منظور اطمینان یافتن از موارد زیر استقرار می یابد :

1- اعمال شدن سیاست ها و خط مشی های سازمان

2- شناسایی و شناساندن اصول و ارزشهای سازمان

3- رعایت قوانین و مقررات

4- دقیق و قابل اعتماد بودن صورت های مالی و سایر اطلاعات منتشر شده

5- مدیریت کارآمد و اثر بخش نیروی انسانی و سایر منابع

هدف حسابرسی داخلی کمک به مدیریت است تا اطمینان یابد کلیه موارد بالا به همان گونه که باید اجرا یا رعایت میشود .

تعریف حسابرسی داخلی

وظیفه ارزیابی مستقلی است که توسط مدیریت سازمان برای بررسی سیستم کنترل داخلی ایجاد میشود . حسابرسی داخلی کفایت سیستم کنترل داخلی را از لحاظ اثر بخش و کارآمد بودن استفاده از منابع سازمان آزمون ارزیابی و گزارش میکند .

حسابرسی داخلی چگونه سازمان را یاری میکند :

حسابرسی داخلی مدیریت را در انجام دادن مسئولیت ها و وظایف خود از طریق تقویت کنترل های داخلی یاری میکند.

حسابرسی داخلی میتواند :

1- نقش بازدارنده را در برابر سوء استفاده کنندگان احتمالی داشته باشد

2- کنترل را در جهت پیشگیری یا آشکار کردن تقلب و اشتباه بهبود بخشد

3- با انجام دادن حسابرسی داخلی تقلب ها را کشف کند

4- با شناسایی موارد اتلاف منابع و عدم کارایی سبب صرفه جویی شود

"برگرفته از سایت بیلان"

استاندارد حسابداري شماره 8 : «موجودي مواد و كالا بايد بر مبناي اقل بهاي تمام شده و خالص ارزش فروش تك تك اقلام يا گروه‌هاي اقلام مشابه اندازه گيري شود».

-     استاندارد حسابداري شماره 11: «يك قلم دارایي ثابت مشهود كه حائز شناخت به عنوان يك دارایي باشد، به هنگام شناخت اوليه بايد به بهاي تمام شده اندازه گيري شود».

-     استاندارد حسابداري شماره 15: «سرمايه گذاري‌هايي كه تحت عنوان دارايي غيرجاري طبقه‌بندي مي‌شود بايد در ترازنامه به روشهاي زير منعكس شود:

الف – بهاي تمام شده پس از كسر هرگونه ذخيره كاهش دائمي در ارزش

ب- مبلغ تجديد ارزيابي به عنوان يك نحوه عمل مجاز جايگزين».

-          استاندارد حسابداري شماره 17 : «يك دارايي نامشهود به هنگام شناخت اوليه بايد به بهاي تمام شده اندازه‌گيري شود».

نمونه هاي فوق چند مورد الزام استفاده از روش ارزش‌گذاري بر مبناي بهاي تمام شده تاريخي در ثبت و گزارش اقلام مي‌باشد. اما چرا با اينكه بهاي تمام شده تاريخي با گذشت زمان و تغيير در قيمت‌ها ويژگي مربوط بودن گزارش‌هاي مالي را زير سؤال مي‌برد باز هم به عنوان مبناي ثبت و گزارش در صورتهاي مالي قرار مي‌گيرد؟

پاسخ اين پرسش احتمالاً در رابطه معكوس بين ويژگي‌هاي كيفي قابليت اتكا و جنبه مربوط بودن صورت‌هاي مالي نهفته است. قابليت اثبات و رعايت بي طرفي و عينيت در اندازه‌گيري‌هاي حسابداري كيفيت قابل اتكا بودن اطلاعات منعكس در صورت‌هاي مالي را بالا مي‌برد هر چند قابليت اثبات و تأييد ممكن است در كليه اندازه‌گيري‌هاي حسابداري دست نيافتني باشد، (نظير قابليت اثبات ارزش متعارف در مبادله يك قطعه زمين با سهام يك واحد تجاري جديدالتأسيس) همچنين برآوردهاي اجتناب ناپذير در زمينه هاي مختلف نظير عمر مفيد ماشين‌آلات، ارزش خالص بازيافتني موجودي‌ها و قابليت وصول حساب‌هاي دريافتني باعث شده تا گزارشات مالي از حالت كاملاً واقعي خارج شوند. مربوط بودن نيز يكي از ويژگي‌هاي كيفي و اساسي اطلاعات حسابداري است. ارائه اطلاعات مربوط تصميم‌گيرندگان را در اخذ تصميمات منطقي ياري مي‌دهد. اما تعيين اينكه چه اطلاعاتي مربوط است و چه اطلاعاتي نامربوط، كار ساده‌اي نيست به عنوان مثال با آنكه ترازنامه و صورت سود و زيان مبتني بر قيمت‌هاي تاريخي ممكن است نشانگر ادامه فعاليت يك مؤسسه  تا سال‌هاي زيادي باشد اما واقعيت ممكن است از ورشكستگي مؤسسه در آينده بسيار نزديك حكايت كند، در حاليكه حسابداران و حسابرسان ممكن است ادعا كنند كه اطلاعات مربوط به ورشكستگي احتمالي مؤسسه را مي‌تواند از يادداشت‌هاي ضميمه صورت‌هاي مالي تفسير و ورشكستگي مؤسسه را پيش‌بيني كرد.

«جون سون» در كتاب خود به اين مطلب اشاره مي كند كه همواره با پيشرفت تكنولوژي ظرفيت مازاد شركت‌ها افزايش مي‌يابد.  در نتيجه نياز به كوچك كردن شركت موجب ادغام با شركت‌هاي ديگر ، سازماندهي مجدد شركت، اخراج كاركنان يا ورشكستگي مي‌گردد. اين رويدادها موجب مي شود كارايي صورت‌هاي مالي مبتني بر قيمت تاريخي زيرسؤال برده شود. علاوه بر اين با افزايش فشار بر شركت‌ها براي رعايت ملاحظات زيست محيطي و اجتماعي بسياري از شركت‌ها با مسئوليت‌هاي جدي آتي روبرو هستند، براي مثال هزينه بازسازي محل فعاليت، مفهوم تطابق هزينه‌ها با درآمد را به شدت تحت فشار قرار مي‌دهد. البته راهي كه حسابداران و حسابرسان مي‌توانند خود را در مقابل اين فشارها حفظ كنند استفاده از روش حسابداري پرسپكتيوسنجشي مي‌باشد كه براساس آن ارزش‌هاي جاري بيشتر در صورت هاي مالي منعكس مي‌گردد و بدين ترتيب مي‌توانند ادعا كنند كه صورتهاي مالي تغيير در ارزش‌ها كه موجب ورشكستگي، ادغام، كاهش اندازه شركت، مسئوليت‌هاي زيست محيطي و غيره گرديدند را توانستند پيش بيني نمايند.

حسابرسی عبارتست از فرآیند منظم و با قاعده ی جمع آوری و ارزیابی بیطرفانه شواهد درباره ادعاهای مربوط به فعالیتها و وقایع اقتصادی به منظور تعیین انطباق این ادعاها با معیارهای از پیش تعیین شده و گزارش نتایج آن به افراد ذینفع.

 تعزیف نقش حسابرسی در بر گیرنده 2 مورد است:

1-شناسایی ماهیت ارزش افزوده اطلاعات حسابداری که از حسابرسی آن اطلاعات ناشی می شود.

2-نشان دادن اینکه چگونه حسابرسی قابلیت تولید ارزش افزوده اطلاعات حسابداری را دارد و نیازهای اطلاعاتی استفاده کنندگان را تامین می کند. از آنجا که تشخیص ماهیت ارزش افزوده اطلاعات که از طریق حسابرسی تولید می شود به توانایی حسابرسی در تامین نیازهای اطلاعاتی استفاده کنندگان بستگی دارد لذا در وهله اول باید نیازهای اطلاعاتی استفاده کنندگان شناسایی شود.

نیازهای اطلاعاتی استفاده کنندگان گزارشات حسابداری استفاده کننده به محض دریافت اطلاعات می بایست در 2 مورد قضاوت کند:

 1-تفسیر محتوای اطلاعات جهت بررسی انطباق آن با نیازهای اطلاعاتی خود

 2-ارزیابی صریح یا ضمنی کیفیت آن اطلاعات حسابرسی استفاده کننده را در ارزیابی کیفیت اطلاعات کمک می کند .

عوامل توجیه کننده تقاضا برای حسابرسی

1.تضاد منافع که کمابیش با آن آشنایی داریم

2.پیامدهای اقتصادی با اهمیت:نا مربوط و ناقص بودن اطلاعات می تواند منجر به تصمیم غلط شود و به تصمیم گیرنده زیان وارد کند.در این شرایط اطمینان از کیفیت اطلاعات دریافتی مطرح و نیاز به حسابرسی توجیه می شود .

3.پیچیدگی:اطلاعات اقتصادی پیچیده تر مشکل استفاده کننده رادر ارزیابی اطلاعات بیشتر می کند، نیز پیچیدگی موضوع و سیستم پردازش امکان بروز اشتباهات را فراهم می سازد پس حسابرسی وسیله ای برای حصول اطمینان از کیفیت اطلاعات دریافت شده است.

 4.عدم دسترسی مستقیم:در شرایطی که استفاده کننده قادر به ارزیابی اطلاعات نیست یا تمایلی به انجام آن ندارد یا به دلایلی مثل جدایی فیزیکی،مقررات سازمانی و...ارزیابی مستقیم کیفیت اطلاعات برای وی مقدور نیست مجبور است یا به کیفیت اطلاعات اعتماد کند یا به قضاوت افراد مستقل(حسابرسان) اتکا کند.

ارزش افزوده فعالیت حسابرسی افزودن فعالیت حسابرسی در پایه واساس گزارشگری تغییری بوجود نمی آورد.حسابرسی مکمل این فرآیند است.هدف فرآیند گزارشگری بدون فعالیت حسابرسی ارائه اطلاعات مربوط جهت رفع نیاز اطلاعاتی استفاده کنندگان است و هدف فرآیند گزارشگری با در نظر گرفتن فعالیت حسابرسی علاوه بر هدف قبلی فراهم ساختن زمینه ارزیابی اطلاعات گزارش شده است. معیار های کیفیت اطلاعات بطور مستقیم یا غیر مستقیم توسط استفاده کننده اطلاعات تعیین می شود.

بنا براین حسابرس رابطه ای دو طرفه با استفاده کننده اطلاعات دارد:

دریافت معیار از استفاده کنندگان و گزارش اظهار نظر به آنها در رابطه با کیفیت اطلاعات بر مبنای آن معیارها ارزش افزوده ایجاد شده بوسیله حسابرسی شمشیری دو لبه است،اگر حسابرسی بطور شایسته توسط افراد واجد شرایط انجام شود می تواند پدیده ای مثبت باشدولی چنانچه حسابرسی توسط افرادی انجام شود که صلاحیت حرفه ای ندارند این پدیده اثر مثبت خود را از دست می دهد.در شرایطی که استفاده کننده اطلاعات به بی صلاحیتی حسابرس واقف است و بر اظهار نظر وی اتکا نمی کند زیان حسابرسی فقط هزینه آن است ولی زمانی که علیرغم بی صلاحیتی حرفه ای حسابرس استفاده کننده نا آگاهانه به اظهار نظر وی اتکا می کند زیان بالقوه ناشی از این اتکا بسیار جدی تر است .

جدی تر بودن این زیان به این دلیل است که قبول قضاوت حسابرس ممکن است منجر به تصمیم گیری غیر بهینه متکی به اطلاعاتی شود که در باور استفاده کننده قابلیت اعتماد دارند حال آنکه ابن باور موجه نیست.این امر سرانجام از اعتماد استفاده کنندگان نسبت به حسابرس می کاهد و بر موثر بودن نقش حسابرس در جامعه تاثیر منفی خواهد گذاشت.

"برگرفته از سایت بیلان"

در نظر مردم کوچه و بازار حسابدار کسی است که تمام طول روز با يک چرتکه حسابهای صاحبکار خود را نگه ميدارد . حتی بعضی از عوام در اين باورند که شايد شرکتها نياز ضروری نسبت به حسابداران ندارند و تنها موانع قانونی باعث می شود که يک حسابدار را استخدام کنند و هر ماه به او حقوق بدهند.
شايد قرنها پیش از این ، زمانی که در يونان باستان افرادی که به آنها نگارنده می گفتند ، حسابهای دولتی را نگهداری می کردند و در پايان هر سال در مقابل سنا آن را قرائت ميکردند اين تعريف ساده و شايد بتوان گفت جاهلانه از حسابداری کار صحيحی می نمود . اما امروزه با توجه به رشد سرطانی شرکتها و تحول شديد در شکل کار موسسات و همين طور تشکيل تراست ها و کارتل های بزرگ ، شکل حسابداری نيز بسيار متحول شده است و به دنبال آن حسابداران نيز تغييرات زيادی را در کار خود احساس کردند.
می توان حسابدار را اين گونه تعريف کرد که حسابدار شخصی است که اطلاعات مالی را در يک موسسه جمع آوری ميکند و سپس اين اطلاعات بدست آمده را مورد تجزيه و تحليل قرار می دهد . آنگاه اين داده ها را بر حسب پول سنجيده سپس آنها را بر حسب زمان وقوع ثبت می کند . اين حسابها بايد در گروه های همگن در دفتر کل ثبت شوند . در پايان از روی اين داده ها صورتهاي مالی تهيه می شوند و مورد تجزيه و تحليل حسابدارای و افراد ذی نفع قرار می گيرد.
به جرات می توان گفت که بخش پايانی فعاليت حسابداران يکی از مهم ترين قسمتهای کار يک حسابدار است .
شايد هزار سال پيش چندان مهم نبود که يک حسابدار از اقتصاد و مديريت هم سررشته داشته باشد . اما امروزه اين مطلب نه تنها مهم است بلکه يک نکته حياتی بحساب می آيد . امروزه اگر يک حسابدار اطلاعات کاملی از اقتصاد ، مديریت ،سهام و بورس و غيره نداشته باشد جايی در بازار رقابتی کار ندارد. البته اين موارد به تنهایی کافی نیست زيرا يکی از مهمترين خصوصيات يک حسابدار قدرت تجزيه وتحليل بالای اوست يک حسابدار بايد بداند که در چه زمانی به رئيس موسسه توصيه کند که سهام خود را بفروشد و يا اينکه در چه مواقعی بايد دارائی ثابت خريداری شود و از اين قبيل .
البته کار حسابداران صنعتی از اين نيز سخت تر است اين نوع از حسابداران که وظيفه اصلی آنها تعيين بهای تمام شده محصولات است اين روزها کمتر يافت میشوند و به گفته اهل فن يکی ازدلايل بهينه نبودن فعاليت کارخانجات صنعتی همين مطلب است
البته امروزه آشنايی کامل از کامپيوتر و اينترنت يک اصل بحساب می آيد که اگر کسی فاقد آن باشد بقول معروف از مرحله پرت است پس يک حسابدار بايد تلاش کند تا هر روز به نقطه آرمانی بيشتر نزديک شود.